Cугыш

сугыш

Беренче тапкыр тере немецны 13 яшемдә Арчага ат белән  керосин ташыганда күрдем. 1943 нче ел булгандыр. Арча тавы бик биек иде элек, әнә шул таудан ат чанасына мичкә салып су ташыйлар иде алар.

Язмыш, сиңа һич тә үпкәләмим…

Атлый алмаганда шуышып булса да йөри идем    Күзләре шатлыктан елмаеп, көлеп торган, киләчәккә хыял-өметләр белән яшәүче кыз кечкенәдән табибә булырга хыяллана. Ул еллардан соң 36 ел вакыт үткән. Бүген Энҗе ханым белән Актаныш хастаханәсендә аерым бүлмәдә сөйләшеп утырабыз. Чәчләре ясалган, зәвык белән салынган косметика аның хатын-кыз мөлаемлелеген тагын да күркәмләндерә. Киемнәре дә бик килешле.