Рубрика «Шигырьләр»

Арзан кармак

кармак

Иблис килгән: «Уразаңны тотма,’-дия,
Алларыма төрле тәмле нигьмәт өя,
«Кара бер , — ди, — авызыңнан сулар килә» ,
Миңа карап, узе эче катып көлә!

Күбәләк биюе

Күбәләк биюе

Көз инде. Һәр көзнең үз төсе.
Баш әйләндерердәй үз исе.
Минем дә көзләрдәй чуп- чуар,
Сарысы өстенрәк уй-хисем.

Ышанмыйм

Ышанмыйм

Көз, дисез, ышанмыйм, язларның
Назлары җылыта күңелне.
Әллә соң йөрәгем сөюдән
Үзәнгә җыр булып түгелде?

Ачык капка

капка

Еллар аша килеп, саксыз гына,
Кактым синең күңел капкаң,
ә үзем бит беләм: минем өчен
бу капканы хуҗа күптән япкан…

Исәнме…

Син

Исәнме, бу бит – син!
– Исәнме, әйе, мин!
(Юл чатында, еллар аша килеп,
басып торабыз… өн бу, өн!)
– Ә син үзгәрмәгән… шул ук күзләр…